Kinderwens: Intercity of stoptrein?


Je stapt op de trein met als bestemming ‘vervulling kinderwens, een kind.’

Je denkt dat je in de intercity bent gestapt, maar dan blijk je in de stoptrein te zitten.

Met seinstoringen, blaadjes op de weg, gebroken bovenleidingen en nog meer onduidelijke vertragingen!

Terwijl je op die trein stapt heb je eigenlijk geen goed overzicht over je reis, het schema. Of je moet overstappen en waar er vertragingen en omleidingen zijn? Hoe lang de vertraging duurt? Jouw reisschema ontvouwt zich pas na jouw vertrek. Onderzoeken, behandelingen, terugplaatsingen, het ritme van het ziekenhuis bepalen jouw reis. Dat maakt het een reis waar je je maar ten dele op kunt voorbereiden.

 

Grenzen stellen

Voor vertrek bepaal je wel jouw bestemming, en het vervoersmiddel. En je stelt je grenzen. Tijdens je reis merk je dat je je grenzen bijstelt. Helaas oponthoud maar je wilt nog steeds graag op je bestemming “een kindje” arriveren.

Het is niet erg is als je je grenzen bijstelt. Je kunt immers vooraf niet de details van je reis overzien, waardoor er steeds opnieuw van je gevraagd wordt je reisplan bij te stellen.

 

Moe en verdrietig

Maar pas op, reizen kan op den duur vermoeien. Niet weten wanneer en of je ooit je bestemming bereikt kan je een gevoel van machteloosheid geven. Niet weten welk tussenstation je nu weer halt moet houden kan je frustrenen. Een trein die niet rijdt kan je overmannen met verdriet.

Tijdens je reis zijn je contacten met je dierbaren minder goed beschikbaar. Hoewel je tijdens deze reis nieuwe mensen ontmoet, kan je reis ook eenzaam zijn.

 

Balans

Grenzen opschuiven mag, is misschien zelfs noodzakelijk. Maar bewaak jouw balans. Wat maakt dat je het volhoudt (en dan bedoel ik niet alleen de vervulling van jouw kinderwens), welke compenserende omstandigheden zijn er? Wat geeft jou de kracht om door te gaan? Wat zijn je behoeften? Een goed gesprek met je partner, informatie of een evaluatie met jouw arts? Of tijdens een tussenstop even gezellig koffie drinken met een vriendin?

 

Signalen serieus nemen

Grenzen bijstellen mag, maar doe het bewust en weloverwogen.

Bewaak de rek aan je grenzen. Vermoeidheid, slaapproblemen, een kort lontje, geïrriteerdheid, geen plezier meer hebben, zijn tekenen dat je te veel je grenzen aan het oprekken bent. Dan is het misschien tijd iets te gaan doen. Een korte pauze inlassen, het tussenstation misschien beter verkennen. Eigenlijk is het een signaal dat je even op adem moet komen en de balans moet gaan opmaken. Op adem komen kun je bv al doen door met je vriendin naar de sauna te gaan, even lief te zijn voor je lijf. Of, ik-durf-het-bijna-niet-te-zeggen-maar-ik-doe-het-toch, een pauze in de behandelingen inlassen. En de balans opmaken doe je met je partner, met vrienden of familie. En als je er niet uitkomt is het echt niet gek om professionele hulp in te schakelen.

Goeie reis.

Simone